22 March 2008

சிறுதொடர்கதை : வலியில்லா வலி பாகம் 3

வலியில்லா வலி பாகம்-3 ;

நான் கடைசியாக பார்த்தது அவளையும் அந்த லாரியையும்தான் , நடு ரோட்டில் நின்று கொண்டிருந்த அவளை காப்பாற்ற முயற்சி செய்தது மட்டுமே என் நினைவில் இருந்தது , பிறகு என்ன நடந்தது என்பது எவ்வளவோ முயன்றும் ஞாயபகத்திற்கு வரவில்லை . நான் எங்கிருக்கிறேன்? , எனக்கு என்ன ஆயிற்று? ஐயோ அவளுக்கு? ஒன்றுமே புரியவில்லை , என்னால் என் உடலைக்கூட உணர முடியவில்லை , ஆனால் உடலெங்கும் வலி. அவளுக்கு என்ன அயிற்றோ , மேலும் வலித்தது அதிகமாக மிக அதிகமாக.........

என்னை சுற்றி நான்கைந்து குரல்கள் ஒலிப்பதை என் காதுகள் உணர்கின்றன , எனக்கு நன்கு அறிமுகமான ஒரு சிறுவனின் குரல் , '' அண்ணா இது நம்ம மெக்கானிக் அஸிஸ்டென்டுணா !! '','' டேய் உயிர் இருக்கானு பாரு ? '' இது டிரைவர் , '' அண்ணா நெறய ரத்தம் போயிருக்கேணா , நீயே பாருணா .... '' , '' இது தாங்காதுடா '' , இப்படியே இவர்கள் பேசிக்கொண்டிருக்க மனமோ அதில் சுவாரசியம் இல்லாமல் அவளுக்கு என்ன ஆயிற்றோ என சிந்தனை செய்கிறது . இந்த உயிர் போகும் வலி வேறு கொல்கிறது . புதிதாக ஒரு குரல் ஆஆ!!!! இது அவள் குரல் போல்........... இல்லை அவள் குரலேதான் . என் வலியெல்லாம் மறைந்தது , இனி நான் பிழைத்து விடுவேன்,இனி நான் பிழைத்து விடுவேன் , இனி நான் பிழைத்து விடுவேன் .........................................


என் உடலெங்கும் பரவியிருந்த வலி இப்போது இல்லை ,அவள் பேசுவதும் இப்போது நன்கு கேட்கிறது , ''நான் கடைசியாக பார்த்தது அவளையும் அந்த லாரியையும்தான் , நடு ரோட்டில் நின்று கொண்டிருந்த அவளை காப்பாற்ற முயற்சி செய்தது மட்டுமே என் நினைவில் இருந்தது , பிறகு என்ன நடந்தது என்பது எவ்வளவோ முயன்றும் ஞாயபகத்திற்கு வரவில்லை . நான் எங்கிருக்கிறேன்? , எனக்கு என்ன ஆயிற்று? ஐயோ அவளுக்கு? ஒன்றுமே புரியவில்லை , என்னால் என் உடலைக்கூட உணர முடியவில்லை , ஆனால் உடலெங்கும் வலி. அவளுக்கு என்ன அயிற்றோ , மேலும் வலித்தது அதிகமாக மிக அதிகமாக, இதுதான் உயிர் போகும் வலியோ .

என்னை சுற்றி நான்கைந்து குரல்கள் ஒலிப்பதை என் காதுகள் உணர்கின்றன , எனக்கு நன்கு அறிமுகமான ஒரு சிறுவனின் குரல் , '' அண்ணா இது நம்ம மெக்கானிக் அஸிஸ்டென்டுணா !! '','' டேய் உயிர் இருக்கானு பாரு ? '' இது டிரைவர் , '' அண்ணா நெறய ரத்தம் போயிருக்கேணா , நீயே பாருணா .... '' , '' இது தாங்காதுடா '' , இப்படியே இவர்கள் பேசிக்கொண்டிருக்க மனமோ அதில் சுவாரசியம் இல்லாமல் அவளுக்கு என்ன ஆயிற்றோ என சிந்தனை செய்கிறது . இந்த உயிர் போகும் வலி வேறு கொல்கிறது . புதிதாக ஒரு குரல் ஆஆ!!!! இது அவள் குரல் போல்........... இல்லை அவள் குரலேதான் . என் வலியெல்லாம் மறைந்தது , இனி நான் பிழைத்து விடுவேன்,இனி நான் பிழைத்து விடுவேன் , இனி நான் பிழைத்து விடுவேன் .........................................

என் உடலெங்கும் பரவியிருந்த வலி இப்போது இல்லை ,அவள் பேசுவதும் இப்போது நன்கு கேட்கிறது , '' சாரிமா.... ப்ளீஸ் புரிஞ்சுக்கோ!!! '' அவள் சாகவில்லை,அவள் சாகவில்லை,அவள் சாகவில்லை , என் மனம் மகிழ்ச்சியால் குதிக்கிறது . அவள் தொடர்ந்தாள் '' ப்ளீஸ்மா.... இங்க ஒரு ஆக்ஸிடெண்ட் டா!!.....................................ம்ம் வலையூர் பாலத்துக்கிட்ட , எனக்கு ஒன்னுமில்ல , ப்ராமிஸ்மா!!! , எனக்கு ஒன்னுமில்லடா , தினமும் ஒரு லூசு நான் காலேஜ் வரும் போது என்னை பாத்து சிரிப்பானு சொல்லல , இன்னைக்கு பாலம் வழியா வர்ரப்போ அவன் திடீர்னு ஓடி வந்து என்னை தள்ளி விட்டுட்டு பின்னால வந்த லாரில விழுந்துட்டான்டா .............., ஏன்னு தெரிலடா , எங்கிட்ட கேட்டா...............தெர்லமா ப்ளீஸ்....... , நான் இன்னைக்கு வர்ல ............வேண்டாம்மா !! ப்ளீஸ் ......... ம்ம் மீ டூ ........ ஐ லவ் யூ மா!!!!! '' , அவள் முடிக்க எனக்கு மீண்டும் வலிக்கிறது , உடலில் அல்ல உள்ளே உள்ளே உள்ளே... அதிகமாய் இன்னும் இன்னும் அதிகமாய் இன்னும் இன்னும் இன்னும் வலிக்கிறது , என்னால் இப்போது கேட்கவும் இயலவில்லை , ஆனால் இன்னும் கூட இருக்கிறது அந்த உயிர் போகும் வலி இல்லை உயிர் போக்கும் வலி .

முடிந்தது.

7 comments:

Gnaniyar @ நிலவு நண்பன் said...

எழுத்துக்கள் சரியாக தெரியவில்லை டிசைன் ஓவராக இருக்கின்றது
உங்கள் வலைப்பதிவின் டெம்ப்ளேட் வடிவமைப்பை மாற்றினால் நன்றாகயிருக்கும்.

PPattian : புபட்டியன் said...

முதல் கதையா? கதை நல்லா இருக்கு.. ஆனா வரிகளுக்கு இடையில் இடைவெளி விட்டு தெளிவா எழுதலாமே.. படிக்க இலகுவா இருக்கும்.

ரெண்டு பத்திகள் ரிப்பீட் ஆகுது.

அதிஷா said...

நன்றி நிலவு நண்பன் , டெம்ப்ளேட் மாற்றி விடுகின்றேன் . வருகைக்கும் மறுமொழிக்கும் நன்றி. உங்களைப் போன்றோரின் உதவியும் ஆசியும் எப்போதும் தேவை.

அதிஷா said...

வருகைக்கு நன்றி புபட்டியன் , ஆமாங்க இது முதல் கதைதான் . வரிகளுக்கு இடையில் இடைவெளி எப்படி விட்றது...? உதவவும்

PPattian : புபட்டியன் said...

"Enter" Keyயை தாராளமா யூஸ் பண்ணுங்க அதிஷா.. :)

Sampleக்கு இங்கே பாருங்க..

-------------------

உணவு மேசையில் தந்தைக்காக காத்திருந்தாள். பலகாரங்களும், பழங்களும் அழகாக அடுக்கி வைக்கப்பட்டிருந்தன. கனிமொழிக்கு உணவின் மீது நாட்டம் இருக்கவில்லை.

தந்தை வந்து அமர்ந்ததும், அவள் முகத்தை பார்த்தார்.

"என்னம்மா, முகத்தில கவலை ரேகைகள். அதற்குள்ள பதவி பயம் வந்துருச்சா?"

"இல்லையப்பா... பதவி குறித்த பயம் இல்லை இது. பதவியில் நான் சாதிப்பேன்னு எனக்கு நம்பிக்கை இருக்குப்பா, ஆனா..."

தந்தை அவளை கேள்விக்குறியுடன் நோக்கினார்

"இதை சகிச்சிக்க முடியாதவங்க சொல்லும் கடுஞ்சொல் உறுத்துதப்பா... தகுதியே இல்லாம உங்க தயவிலதான் இந்த பதவி கிடைச்சதுன்னு சொல்றாங்களே"

"சொல்றவங்க சொல்லட்டும் அம்மா, உனக்கு தகுதி இருக்குன்னு உனக்கு தெரியும் இல்ல்லையா?"

"கட்டாயமா"

"அப்புறம் என்ன கவலை? யாரும் கேட்டா, உன் தகுதிகளை பற்றி கூறு, அப்புறம் நீ இந்த பதவிக்கு எப்படி வந்தேங்கறது முக்கியம் இல்லை, இந்த பதவியில நீ என்ன சாதிக்கிறாய் என்பதுதான் முக்கியம்னு எடுத்து சொல்லு.."

கனிமொழிக்கு இப்போது தெளிவாக இருந்தது.

"அதையும் மீறி வசை பாடுறவங்களை, புறக்கணிச்சி, உன் கடமையில கவனம் செலுத்து."

"நன்றி அப்பா...", அப்பாவின் அனுபவத்திற்கு ஈடாகுமா, கனிமொழிக்கு மகிழ்ச்சி மீண்டு வந்தது. தன் பதவி ஏற்றதும் என்னென்ன செய்ய வேண்டும் என்பது குறித்து எண்ண ஓட்டம் தொடங்கியது.

கனிமொழி வண்டியை விட்டு இறங்கியதுமே, அவளது நண்பர்கள் அவளை சூழ்ந்து கொண்டனர். வாழ்த்து மழை பொழிந்தது, அவள் நடந்து விழா மேடை நோக்கி செல்லும்போது, சிலர் அவள் காதுபடவே வசை பொழிந்தனர்.

"அப்பாவால கிடைச்சது"

"என்ன தகுதி இருக்கு இவங்களுக்கு"

"குறுக்கு வழியில பதவியா..."

என்று பல குரல்கள். கனிமொழி அனைத்தையும் புறக்கணித்து மேடை நோக்கி சென்றாள். மேடைக்கு முன் வரிசையில் ஒரு ஆசனத்தில் அமர்ந்து கொண்டாள். அவளது தந்தை மேடையில் அவரது சகாக்கள் சூழ அமர்ந்து இருந்தார்.

விழா தொடங்கியது. வரவேற்புரையில் தொடங்கி, சில உரைகளுக்கு பின், முதல்வர் உரையாற்றினார். பின்னர் பதவி ஏற்பு தொடங்கியது.

வரிசையாக ஒவ்வொருவரும் அழைப்பை ஏற்று மேடைக்கு சென்றனர்.

அடுத்து கனிமொழியின் முறை

---------------
முழுக்கதை என் பதிவில இருக்கு..

எதோ என்னால முடிஞ்சது :)

அதிஷா said...

நன்றிங்க புபட்டியன் , அடுத்த கதைல நிச்சயம் செய்றேன் . உங்க கதையும் அருமை.

Anonymous said...

love panna kadsila saavudhaan......

There was an error in this gadget