27 February 2014

வட இந்தியக்கூலிகளும் தமிழ்நாட்டு எஜமானர்களும்



டெல்லியில் பாலியல் வன்கொடுமைக்கு ஆளான நிர்பயாவின் பெயர் உள்ளிட்ட அடையாளங்கள் இன்று வரைக்கும் யாருக்குமே தெரியாது. இந்த நிமிடம் வரைக்குமே அதை மிகமிக ரகசியமாகவே எல்லா இடங்களிலும் கையாள்கின்றன இந்திய ஊடகங்கள்.

ஆனால் சிறுசேரி சம்பவத்திலோ. கொல்லப்பட்ட பெண்ணின் புகைப்படத்தையும் அவருடைய விபரங்களையும் அந்தப் பெண்ணின் பெற்றோரின் படங்களையும் தொடர்ந்து வெளியிட்டு வருகின்றன நம்முடைய ஊடகங்கள். இது நிச்சயம் கண்டிக்கத்தக்கது. இதற்கான காரணமும் தேவையும் என்ன என்பதை புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை. இன்றும்கூட தினத்தந்தியில் பாலோ அப் செய்தியிலும் அப்பெண்ணின் புகைப்படம் வெளியாகியிருக்கிறது.

இதுமாதிரியான வழக்குகளில் கொஞ்சமாவது எச்சரிக்கை உணர்வுடனும் மனிதாபிமானத்துடனும் செய்திகளை வெளியிடலாம் இல்லையா? அப்பெண்ணின் அடையாளத்துடன் தொடர்ந்து செய்திகளை வெளியிடுவதால் சம்பந்தப்பட்ட பெற்றோரும் உறவினர்களும் எவ்வளவு மன உளைச்சலுக்கு ஆளாக நேரிடும் என்பதையெல்லாம் என்றைக்குத்தான் நம்ம ஆட்கள் புரிந்துகொள்வார்களோ தெரியவில்லை.

அந்த பெண் ஏன் இரவு நேரத்தில் தனியாக சென்றாள்? இந்தப்பெண்களையெல்லாம் வேலைக்கே அனுப்பக்கூடாது? பத்திரமாக வீட்டுக்குள்ளயே வைத்துக்கொள்ள வேண்டும். அந்தப்பெண்ணின் நடத்தையை பற்றி விசாரிக்க வேண்டும்? என நம்முடைய நாட்டாமைகள் என்ன ஏது என்றே தெரியாமல் இதுதான் சாக்குனு கையில் சொம்போடு உடனடியாக கிளம்பியதை பார்த்தபோது யாருக்குமே கொலைவெறி வந்திருக்கும்.

இச்சம்பவத்தை ஒட்டி இனிமேல் நைட் ஷிப்ட்டுக்கு பெண்களை அனுப்பக்கூடாது, பெண்கள் பாதுகாப்பு அவர்களுக்கு நல்லது அவர்களுக்காகத்தான் இதெல்லாம் செய்கிறோம் என்பதின் பெயரில்தான் இத்தனை ஆண்டுகளும் மதங்களின் பெயரால் ஒழுக்கத்தின் பெயரால் பாதுகாப்பினை முன்னிறுத்தியும் பெண்கள் மேல் சகல அடக்குமுறைகளும் நிகழ்த்தப்பட்டிருக்கின்றன.

அந்த ஆணாதிக்க வக்கிர மனநிலையின் மிச்ச சொச்சங்களே ஒவ்வொருமுறையும் பெண்கள் எங்காவது வன்முறைக்கு ஆளாகும்போதும் பொம்பளைனா அடக்கம் வேணும், ஆடாக்கூடாது போன்ற சினிமா ஹீரோ பஞ்ச் டயலாக்கு முத்துகள் உதிர்வதற்கு காரணமாக இருக்கிறது.

ஆண்களை இம்மியளவும் சரிபண்ண அவர்களுடைய வக்கிரத்தை ஒழிக்க வக்கில்லாத வெட்கங்கெட்ட சமூகத்தில் இதெல்லாம் தவிர்க்க முடியாததுதான்.

இந்த வழக்கில் அவசரமாக கைது செய்யப்பட்டிருக்கிற நான்குபேருடன் இந்த பரபரப்புக்கு முற்றுப்புள்ளி வைத்தாகிவிட்டது என்பது மட்டும் தெரிகிறது. இனி அவரவர் வேலையை பார்க்க போய்விடுவார்கள். ஒரு மாதத்திற்கு அல்லது ஒரு வாரத்திற்கு பணியிடங்களில் பெண்களின் பாதுகாப்பு பற்றி எல்லோரும் பேசி ஓய்ந்து ஓய்ந்து சோடாகுடித்து ஏப்பம்விட்டு... உரை முடித்துக்கொள்வார்கள்.

இச்சம்பவத்தை ஒட்டிப்பேசுகிற பலரும் ''வடநாட்டுக்காரய்ங்களாலதான் பாஸ் நம்ம ஊர் கெட்டுப்பேச்சு.. கொலை கொள்ளை பெருகி போச்சு.... அவிங்கள விரட்டிட்டா ஊர் சுத்தமாகிடும்'' என்றெல்லாம் பேசுவதை கேட்க முடிகிறது.

இது என்ன லாஜிக்கோ வெங்காயமோ... ஆனால் இதற்கு பின்னால் இருப்பது கடைந்தெடுத்த இனத்துவேஷம் என்பதை புரிந்துகொள்ள முடிகிறது. மகாராஷ்ட்ராவில் ராஜ்தாக்ரே மாதிரியானவர்கள் முன்வைக்கிற அதே பாணி இது என்பதை கொஞ்சம் உன்னிப்பாக கவனித்தால் புரிந்துகொள்ளலாம். ஓரிருவர் செய்கிற குற்றங்களுக்காக ஒட்டுமொத்தமாக அனைவரையும் வெளியேற்றச்சொல்கிற அல்லது அவர்களை மிகக்கேவலமாக நடத்த முற்படுகிற ஃபாஸிஸம் இது.

வடக்கிலிருந்து வந்து மிக குறைந்த கூலிக்கு தன்னுடைய ரத்தத்தை சிந்தி அவர்களெல்லாம் வேலை பார்க்காவிட்டால் சொகுசாக இன்றைக்கும் நம்மால் சென்னையின் எந்த மேம்பாலத்திலும் பயணிக்க முடியாது. ஐடி துறையின் மிகப்பிரமாண்டமான பகுதியான பழைய மகாபலிபுரம் சாலையின் உருவாக்கத்தை பற்றியெலாம் நினைத்துக்கூட பார்க்க முடியாது. எத்தனையோ பேர் தங்களுடைய உயிரை கொடுத்து உருவாக்கிய பகுதி அது.

மருத்துவமனையாக மாற்றப்பட்டுள்ள புதிய சட்டசபை கட்டிடமும் அதன் உருவாக்கத்திற்காக இரவு பகலா உழைத்த அந்தத் தொழிலாளர்களின் உழைப்பையும் மறந்துவிடமுடியாது. இன்றும் சென்னை முழுக்க மெட்ரோ ரயில் வேலைக்கென எத்தனை பேர் இறந்துபோயிருக்கிறார்கள்.

இன்றைய சென்னையின் கட்டுமானத்தொழில் முழுக்கவே இந்த தொழிலாளர்களை நம்பித்தான் இயங்கிக்கொண்டிருக்கிறது. என்னமோ இந்த வடமாநில தொழிலாளர்கள் ஊரிலிருந்து கிளம்பிவருவதே கொள்ளையடிக்கவும் கொலைசெய்யவும்தான் என்கிற ரீதியில் பேசுவதை கேட்கே அருவருப்பாக இருக்கிறது.

சொல்லப்போனால் மிகக்குறைவான கூலிக்கு கொஞ்சமும் அடிப்படை வசதிகள் கூட இல்லாமல் தேயிலைத்தோட்டங்களில் பணியாற்றிய அடிமைகளைப்போல் நடத்தப்படுகிற இந்த வட மாநில கூலித்தொழிலாளிகளை குற்றஞ்சாட்டுவதும் அவர்களை தண்டிப்பதும் அதிகார மையத்திற்கு எப்போதுமே எளிமையாக இருக்கிறது. முன்பெல்லாம் இதுபோன்ற குற்றங்களென்றால் முதலில் சேரிப்பகுதியிலிருக்கிற ஏழைகளில் நான்குபேரை கைது செய்து மக்கள் வாயை அடைப்பார்கள். இப்போது அது வட இந்தியர்களாக பரிணமித்திருக்கிறது. EASY PREY என்பது மாதிரி இதைக்கருதலாம். திருட்டுக்குற்றங்களென்றால் சேரிப்பகுதி மக்களை பிடி, குண்டு வைத்தால் இஸ்லாமியனைப்பிடி என்பதன் தொடர்ச்சியாக இதை பார்க்கலாம்.

முன்பு வேளச்சேரி கொள்ளை சம்பவத்தின் போதும் இதே பாணியில் ஏடிஎம்மில் சிகப்பு சட்டை போட்ட வட இந்தியனை கண்டுபிடித்தோம் என காவல்துறை இதே மாதிரியான ஒரு கதையை (எப்பயும் இதே கதைதான்!) சொன்னதை இங்கே நினைவில் கொள்ள வேண்டியிருக்கிறது. இதற்கு பிறகு மீண்டும் தமிழ்நாடு அமைதிப்பூங்காவாக ஆகிவிடுமாம்!

இவர்கள் மீது துவேஷம் காட்டுகிற நம்மூர் ஆட்கள், இந்த வட இந்தியர்களைப்போலவே நம்முடைய தமிழ் சகோதரர்கள் சிங்கப்பூர்,மலேசியா,அரபுநாடுகள் என பல இடங்களிலும் குறைந்த கூலிக்கு வேலை செய்கிறார்கள் என்பதை ஏன் நினைவில் கொள்ள மறுக்கிறார்கள் என்பதும் புரியாத புதிர்தான். அடிமைகள் சிக்கினால் தானாகவே எஜமான மனோபாவம் வந்துவிடும் போல... STRANGE!

14 comments:

kailash said...

When one of my friend commented the same "North Indians behave like that only they rape " i got irritated and told him . A 10 year old girl sleeping with her parents in a village near salem has been abducted by few youths nearby her house and got brutally raped even after her death . First of all we should slap the guys who have pre-judice on every thing . Statement given by police clearly shows that these labourers are not the real killers , just to cool down protests and their inefficiency police have got some scapegoats . Since they wont get proper advocates they can be easily framed .

வவ்வால் said...

அதிஷா,

//டெல்லியில் பாலியல் வன்கொடுமைக்கு ஆளான நிர்பயாவின் பெயர் உள்ளிட்ட அடையாளங்கள் இன்று வரைக்கும் யாருக்குமே தெரியாது. இந்த நிமிடம் வரைக்குமே அதை மிகமிக ரகசியமாகவே எல்லா இடங்களிலும் கையாள்கின்றன இந்திய ஊடகங்கள்.//

நல்ல ஊடகவியலாளர் :-))

அதெல்லாம் அப்பவே வட இந்திய ஊடகங்களில் போட்டாச்சு. இன்னும் சொல்லப்போனால் சம்பவம் நடந்த அடுத்த நாளே ,ஆண்நண்பரின் முழுப்பேட்டியும் கூட வெளியாச்சு,அப்புறம் திடிர்னு தான் இருட்டடிப்பு செய்தாங்க.

உங்களுக்கு தெரியலைனா உலகத்துல யாருக்கே தெரியாதுனு முடிவுக்கட்டிக்கிறிங்களே.

http://ramanan50.wordpress.com/2013/01/10/gang-rape-victim-jyoti-singh-pandey-father-interview/

அவங்க அப்பா கொடுத்த பேட்டிய ஒரு ஆங்கில வலைப்பதிவில கூட எடுத்து போட்டிருக்காங்க(பதிவர் தமிழர் தான் அவ்வ்)

# ஆனால் இப்படி பாதிக்கப்பட்டவர்களை அவர்கள் விருப்பமில்லாமல் வெட்ட வெளிச்சமாக்குவது தவிர்க்கப்பட வேண்டும், நான்கு பேருக்கு உண்மைகள் தெரிவிக்க என பாதிக்கப்பட்டவர்களாக விரும்பி ஊடகத்தில் கருத்து சொன்னால் மட்டுமே வெளியிட வேண்டும்.

#//என்னமோ இந்த வடமாநில தொழிலாளர்கள் ஊரிலிருந்து கிளம்பிவருவதே கொள்ளையடிக்கவும் கொலைசெய்யவும்தான் என்கிற ரீதியில் பேசுவதை கேட்கே அருவருப்பாக இருக்கிறது.//

தமிழ்நாட்டை சேர்ந்தவர்களும் குற்றச்செயல்களில் ஈடுபடுகிறார்கள், ஆனால் அவர்களை தனித்து அடையாளங்காட்ட வழியில்லை, ஆனால் வட இந்தியர்களில் செய்தால் அடையாளங்காட்ட எளிதாகி விடுகிறது.

ஒரு சில வட இந்திய குற்றவாளிகள் பிடிப்பட்டிருப்பதும் அதற்கு காரணமாகும்.

மேலும் சில வகை குற்றத்தடயங்கள் வைத்து மோட் ஆப் ஆபரேஷன் அடிப்படையில் இன்ன மாநில/வகை என காவல் துறை அறியும், அதை வைத்து தான் முடிவுக்கு வருகிறார்கள்,எனவே பொத்தாம் பொதுவாக காவல் துறையையும் குறை சொல்லிவிடக்கூடாது.

Vinoth Kumar said...

//டெல்லியில் பாலியல் வன்கொடுமைக்கு ஆளான நிர்பயாவின் பெயர் உள்ளிட்ட அடையாளங்கள் இன்று வரைக்கும் யாருக்குமே தெரியாது. இந்த நிமிடம் வரைக்குமே அதை மிகமிக ரகசியமாகவே எல்லா இடங்களிலும் கையாள்கின்றன இந்திய ஊடகங்கள்.//

டெல்லி சம்பவத்திற்கும், சென்னை சம்பவத்திற்கும் முக்கிய வித்தியாசம் இருக்கு..

டெல்லி குற்றம் சாட்டபட்ட பெண், பெண்ணின் துணைவர் இருவரும் உயிருடன் மீட்கப்படு, அவர்களின் வாக்குமூலத்தால் பெண் கற்பழிக்கப்பட்டது முதலில் பதிவானது. மீடியாகளுக்கு இந்த தகவல் கிடைத்ததால், சட்டபடி பாதிக்கபட்ட பெண் பெயரை வெளியிடாமல் வேறு பெயர் கொடுத்தனர்.

ஆனால் சென்னை வழக்கு காணவில்லை என்று ஆரம்பித்தது, பிணம் கண்டுபிடிக்கபட்டபோது கொலை வழக்காக மாறி, பின்னர் குற்றம் சாட்டப்படவர் வாக்குமூலத்தில் கற்பழிப்பானது.

கொலை வழக்குகளில் பெயரை போட்டொவை மறைப்பது இல்லை தானே?

enRenRum-anbudan.BALA said...

தேவையான கட்டுரை, ப்ரோ!

இரா. விவரணன் said...

ஒரு குற்றச் சம்பவம் நடக்கும் போது எத்தகைய பொறுப்புடன் நம் ஊடகங்களும் நம் சமூகமும் அதனை கையாள்கின்றது என்பதை கவனித்தால் உண்மையில் கொஞ்சம் கூட மனித தன்மையே இல்லாமல் தான் இருக்கின்றன. பெண்கள் மீதான அடக்குமுறை எண்ணத்தையும் வேற்றினத்தவர் மீதான வன்மத்தையும் இது தான் சாக்கு என கிளறிவிடும் அபாயகர சிந்தனையோடு தான் பலரும் கிளம்புகின்றனர். தமிழ் ஊடக வெளியில் தொலைக்காட்சி ஆகட்டும் வானொலி ஆகட்டும் பத்திரிக்கை ஆகட்டும் சமூக ஊடகங்கள் ஆகட்டும் கொஞ்சம் கூட தொழில்முறை எழுத்து தன்மையோ மனித தன்மையோ இல்லாமல் தான் செயல்படுகின்றனர். தமிழகத்தில் தான் இந்தியாவிலேயே பெண்கள் அதிகளவு பணிக்குப் போகின்றனர், சிற்சில சம்பவங்களை கொண்டு மொத்த பெண்களையும் வீட்டுக்குள் முடக்க மதவாதிகள், பழமைவாதிகள் கிளம்பியுள்ளனர். மற்றொரு மூலையில் தம் உழைப்பை சொற்ப சம்பளத்துக்கு கொட்டிக் கொடுக்கும் வட இந்திய தொழிலாளர்கள் மீது வன்மத்தைக் கொட்டுகின்றனர். ஒருவர் எழுதுகின்றார் இவர்கள் தமிழர்களின் பிழைப்பைத் திருடுவோராம், மற்றொருவர் இவர்கள் தமிழக வரிப் பணத்தை சுரண்டுவோராம், ஆனால் உண்மையில் 10 லட்சம் வட மாநில தொழிலாளர்கள் தமிழர்கள் செய்யத் தயங்கும் பணிகளை செய்து நம் மாநில வளர்ச்சியில் பங்கேற்றுள்ளனர். பத்துலட்சம் பேருமா குற்றம் செய்கின்றனர்? ஒரு சிலர் செய்யும் குற்றச் செயலால் ஒட்டுமொத்த இனத்தையே குற்றவாளிகள் ஆக்குவது முட்டாள்தனம். இதனையே ஒரு தமிழன் குற்றம் செய்யும் போது நாம் அதனை இன ரீதியாக பார்ப்பதில்லை, மாறாக தனிப்பட்ட வகையிலே அணுகுகின்றோம், ஆனால் வட இந்தியர் என்னும் போது வேறு வகையில் பார்க்கின்றோம், ஊடகங்களும் கிடைத்தவரைக்கும் ஊதிப் பெருக்குகின்றன என்பது வருத்தமான உண்மை.

ரூபன் said...

வணக்கம்
மிக அருமையாக வரிவாக எழுதியுள்ளீர்கள் வாழ்த்துக்கள் அனைவரும் அறியவேண்டிய விடயம்...

-நன்றி-
-அன்புடன்-
-ரூபன்-

அமுதா கிருஷ்ணா said...

நேற்று மாலையில் எங்க வீட்டிற்கு பக்கத்தில் இருந்த ஒரு குடிசையில் ஏற்றி வைத்திருந்த விளக்கிலிருந்து தீ பரவி குடிசை திடீரென்று எரிய ஆரம்பித்தது. எல்லா வீட்டிலும் பெண்கள் மட்டும் இருந்த நேரம். தீயை அணைக்க முதலில் ஓடி வந்தது மூன்று வட இந்திய கட்டிட தொழிலாளிகள் தான்.15 நிமிடங்கள் மரத்தில் ஏறியும்,சுவரில் ஏறியும் நாங்கள் பிடித்து தந்த தண்ணீரை ஊற்றி தீயை அணைத்தனர். அவர்களை பார்த்து ஒரு நாள் கூட நட்புடன் சிரித்தது இல்லை.

மருதநாயகம் said...

சரியான சமயத்தில் எழுதப்பட்ட மிக நல்ல இடுகை. சிவப்பு சட்டை லாஜிக்கை தோழர்கள் கண்டுகொள்ளாதது மிகவும் வியப்பாக இருக்கிறது

R.Puratchimani said...

//முன்பெல்லாம் இதுபோன்ற குற்றங்களென்றால் முதலில் சேரிப்பகுதியிலிருக்கிற ஏழைகளில் நான்குபேரை கைது செய்து மக்கள் வாயை அடைப்பார்கள். இப்போது அது வட இந்தியர்களாக பரிணமித்திருக்கிறது. EASY PREY என்பது மாதிரி இதைக்கருதலாம். திருட்டுக்குற்றங்களென்றால் சேரிப்பகுதி மக்களை பிடி, குண்டு வைத்தால் இஸ்லாமியனைப்பிடி என்பதன் தொடர்ச்சியாக இதை பார்க்கலாம்.

முன்பு வேளச்சேரி கொள்ளை சம்பவத்தின் போதும் இதே பாணியில் ஏடிஎம்மில் சிகப்பு சட்டை போட்ட வட இந்தியனை கண்டுபிடித்தோம் என காவல்துறை இதே மாதிரியான ஒரு கதையை (எப்பயும் இதே கதைதான்!) சொன்னதை இங்கே நினைவில் கொள்ள வேண்டியிருக்கிறது. இதற்கு பிறகு மீண்டும் தமிழ்நாடு அமைதிப்பூங்காவாக ஆகிவிடுமாம்!//

காவல் துறை இதுவரை குற்றவாளிகளை பிடிக்கவில்லை என்கிறீர்களா? கதை என்றால் அதை கதை என்று நிரூபிக்க வேண்டியது தானே? நிரூபிக்க வேண்டியது தானே? அப்படி செய்யாவிடில் அல்லது செய்யும் வரை உங்களது எழுத்துக்களை முட்டாள் தனமானதாக கருதுகிறேன்.

Rathnavel Natarajan said...

நன்றி அதிஷா. எனது பக்கத்தில் பகிர்கிறேன்.

Anonymous said...

Glad to hear such a thing

Raj said...

நானும் வலைத்தள பல்வேறு செய்திகளில் பெண்ணின் போட்டோவை போடாதீர்கள் என்று கமென்ட் போட்டு பார்த்துவிட்டேன் யாரும் திருந்துவதாக தெரியவில்லை.
நிற்பயா போட்டோ பற்றி பேசுபவர்கள் - என்னதான் மீடியாக்கள் கவரேஜ் செய்தாலும் ஒரு நிமிஷம் கண் மூடி பார்த்தால் அந்த பெண் அல்லது ஆண் முகங்கள் நியாபகம் வருகிறதா ? ஆனா இங்கு அப்படியில்லை.. வடக்கத்தியவர்களை விட நமக்கு மானம் ரொம்பவே அதிகமா இருக்கு. சமூகத்திலிருந்து விலகி வாழ அவர்களுக்கு ஏராளமான ஸ்டேட்டுகள் (ஹிந்தி காரணமா) உள்ளன.. திராவிட கட்சிகள் பண்ணிய தகிடுதத்தத்தால் நம்மால் தமிழகத்தை விட்டு எங்கும் செல்லமுடிவதில்லை.
அவர்கள் பணித்தேவை பற்றி சொல்லவேண்டும் என்றால்.. முதலில் உங்கள் ஊரு கொத்தனாருக்கு எவ்வளவு தின சம்பளம் என்று தெரிந்து கொண்டால் விளங்கும்.

Raashid Ahamed said...

ரொம்ப சுலபமா தீர்க்கலாம் ஆனா முடியாது. என்னா நம்ம நாட்டு குற்றவியல் சட்டத்தை ஒருத்தன் படிச்சா போதும் அவன் பரம யோக்கியனா இருந்தாலும் அவன் குற்றம் செய்ய ஆசைப்படுவான். ஆனா அரபு நாட்டு சட்டத்தை ஒருத்தன் படிச்சா போதும் குற்றம் செய்யணும்னு கற்பனை கூட பண்ண மாட்டான். இப்ப சொல்லுங்க எப்படி குற்றத்தை தடுக்குறது ? கண்ணு மண்ணு தெரியாம வீணான ஜனத்தொகை பெருத்த நாட்டில் குற்றமும் பெருக்க தான் செய்யும்.

இக்பால் செல்வன் said...

கூலிகள் எங்கும் கூலிகள் தான், எஜமானியர்கள் எங்கும் எஜமானியர்கள் தான்.. ! இதில் மொழி, இனம், மதம் என்ற பாகுபாடுகள் ஏதுமில்லை.

தமிழர்கள் மும்பையிலும், சிங்கப்பூரிலும், துபையிலும் கூலிகளாக எதிர்நோக்கிய எதிர்நோக்கிக் கொண்டிருக்கும் அத்தனை சவால்களையும் தமிழர்களின் தாய் பூமியான தமிழகத்தில் வந்து கூலிக்கு உழைக்கும் கிழக்கு இந்திய கூலிகள் ( வட இந்தியர்கள் என்ற பதம் பிழையானது, இவர்கள் யாவரும் பிகார், ஒரிசா, வங்காளம், அசாம் போன்ற கிழக்கு இந்தியாவைச் சேர்ந்தோர் ) அனுபவிக்கின்றனர்.

கத்திப்பாரா ஜங்சன் பாலம் கட்டும் போது, தகிக்கும் வெயிலில் வெறும் இரும்பும், Asbestos சீட்டும் உடைய கூரைகளுக்கு அடியில் தான் பகலும் இரவும் இக் கூலிகள் உண்டு உறங்கி வேலை பார்த்தனர். மெட்ரோ கட்டடப் பணி ஆகட்டும், தென் சென்னையில் கட்டட்ப்பட்ட ஒவ்வொரு தொழில்நுட்ப பூங்காக்கள் ஆகட்டும் வாழவே ஏதுவற்ற தகர டப்பாக்களுக்குள் புழுங்கி புழுங்கி சொற்பக் கூலி ஐயாயிரத்துக்கும் பத்தாயிரத்துக்கும் தான் ஓடாய் உழைத்தனர்.

ஆம் இவர்களை போல பத்து லட்சம் கூலிகள் தமிழகம் எங்கும் தமிழர்கள் செய்யத் தயங்கும் அடிமட்ட பணிகளில் ஈடுபட்டு வருகின்றனர்.

இவர்களது உழைப்பை ஒருவகையில் நாமும் உறிஞ்சிக் கொண்டு தான் இருக்கின்றோம்.

ஆனால் அவர்களில் ஒரு சிலர் செய்யும் குற்றங்களுக்கு ஒட்டு மொத்த சமூகத்தின் மீதே வன்மத்தைக் கக்கும் பொதுபுத்தி கொண்ட ஊடகங்களும் சமூக அறிவிலிகளும் ஒரு விடயத்தை மறந்துவிட்டனர்.

இதே வன்மத்தையும், விசமத்தையும் தான் நம் சக சகோதர தமிழர்கள் மீது சிங்களவனும், மராத்தியனும், கன்னடனும், மலாய் காரனும், அரபிக் காரனும் வீசினான்.

வந்தேறிகள் மீது ஏற்கனவே கொட்டாரம் போட்டவன் காட்டும் வெறுப்பின் மனோபாவமே இதுவாகும்.

சக மனிதனாய் சாமன்யர்கள் மத்தியில் இவ் வன்மம் மிகவும் குறைவு. ஆனால் சமூகத்தின் உயரடுக்குகளில் தொங்கிக் கொண்டிருக்கும் சாதி, மத, இன, மொழி குரோதம் பேசும் பேய்களும் நாய்களும் கடித்துக் குதற தயாராக இருக்கின்றன.

There was an error in this gadget